Let op!!! Zodra u uw bestelling heeft gedaan ontvangt u een e-mail. Deze kan als spam gezien worden. Controleer uw ongewenste mail als u nog geen e-mail heeft ontvangen in uw in-box.

Ze hadden veel gehoord over het meisje van vijftien die de hand van haar vriend vasthield. Ze hoorden dat hij ziek was. Ze snapten niet hoe je die ellende zo jong over je heen kon laten komen. Hem dumpen was zoveel makkelijker geweest. Ze zal wel naar aandacht zoeken. 

 

Ze hadden iets gehoord over een meisje van vijftien die buiten, in de kou, voor het ziekenhuis aan het schreeuwen was. Misschien is haar vriend dood?

Ze zagen een meisje van zestien die haar leven akelig snel weer oppakte na het grote verlies. Ze hoorden dat de pijn wel mee viel.  

 

Datzelfde meisje,  achttien inmiddels. Zwanger. Een ongelukje, hadden ze gehoord. 

 

Nu zien ze de vrouw van vierentwintig. Arrogant. Grote mond. Maakt niet snel vrienden. 

Die vrouw vertelt nu haar verhaal.

 

Ik was dat meisje. Dat meisje ben ik soms nog steeds. Wanneer ik een ziekenhuis in loop en mijn neus zich vult met de alom bekende ziekenhuisgeur. Met mijn zoontje naast me voel Ik me dan weer dat meisje van vijftien. Alleen nu met mijn zoontje naast me. Ik bleef niet uit medelijden. Ik bleef niet omdat ik aandacht wilde. Ik pakte mijn leven akelig langzaam  weer op. Het duurde jaren. En mijn zwangerschap was geenongelukje.  

 

Mijn naam is Jo-ann van der Molen. Moeder en jonge vrouw. Mijn verhaal verandert nu van gehoord, naar gelezen.